شدندى اينخبر به حضرت رسالت ( ص ) رسيد و ايشان را از آن نهى فرمود ايشان دو سه روزى اجابت كردندى و ديگر باز به همان منوال بتناجى مشغول شدندى اين آيه آمد كه * ( أَ لَمْ تَرَ ) * آيا نميبينى و نمىنگرى * ( إِلَى الَّذِينَ ) * بسوى آنان كه * ( نُهُوا ) * باز داشته شدند * ( عَنِ النَّجْوى ) * از راز گفتن با يكديگر يعنى ايشان را نهى كردند از آن * ( ثُمَّ يَعُودُونَ ) * پس بازميگردند * ( لِما نُهُوا عَنْه ) * بدان چيزى كه نهى كرده شده بودند از آن * ( وَيَتَناجَوْنَ ) * و راز ميگويند از روى عناد و ستيزه * ( بِالإِثْمِ ) * به آنچه ايشان را اثم ميسازد از آزار مؤمنان و غيبت ايشان * ( وَالْعُدْوانِ ) * و بتعدى نمودن و ظلم كردن در حق اهل ايمان كه آن اندوهناك ساختن ايشانست * ( وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ ) * و بنا فرمانى پيغمبر و يكديگر را وصيت نمودن بمخالفت قول او و باك نداشتن از كلام او آورده‌اند كه يهودان نزد حضرت پيغمبر ( ص ) مىآمدند و ميگفتند كه السام عليك و سام در لغت ايشان بمعنى موتست يا قتل بشمشير آن حضرت در جواب فرمودى كه و عليكم روزى نزد آن حضرت آمدند و همين گفتند عايشه بشنيد و گفت و عليكم السام و الداء و السخط و اللعنة و العبد من رحمة اللَّه و القرب به عذاب اللَّه بر شما باد مرگ و درد و خشم خداى و دورى از رحمت خداى و نزديكى به عذاب خداى پيغمبر ( ص ) فرمود كه اى عايشه آهسته باش و نرمخويى كن كه خدا رفق را دوست ميدارد عايشه گفت يا رسول اللَّه مگر تو نشنيدى كه چه گفتند فرمود كه مگر تو نشنيدى كه من رد كردم سخن ايشان را برايشان و گفتم بر شما باد هر چه به من گفتيد كلام من در باب ايشان مستجاب است نه از ايشان دربارهء من پس حق سبحانه اين آيه فرستاد كه * ( وَإِذا جاءُوكَ ) * و چون بيايند جهودان بسوى تو * ( حَيَّوْكَ ) * تحيت گويند تو را * ( بِما لَمْ يُحَيِّكَ بِه اللَّه ) * به آن چيزى كه تحيت نگفت تو را به آن خداى يعنى خداى تو را گفت كه و سلام على عباده الذين اصطفى و ايشان ميگويند السام عليك * ( وَيَقُولُونَ ) * و ميگويند * ( فِي أَنْفُسِهِمْ ) * در ميان يكديگر * ( لَوْ لا يُعَذِّبُنَا اللَّه ) * چرا عذاب نميكند خداى ما را * ( بِما نَقُولُ ) * به آنچه مىگوييم نسبت به پيغمبر او يعنى اگر نبى بودى بايستى كه بدين اهانت كه به او ميرسانيم خداى ما را عذاب كردى حق سبحانه در جواب ايشان مىفرمايد * ( حَسْبُهُمْ جَهَنَّمُ ) * بسست ايشان را جهنم از براى عذاب * ( يَصْلَوْنَها ) * درآيند بدان * ( فَبِئْسَ الْمَصِيرُ ) * پس بد جاى بازگشتى است دوزخ چه آن متضمن انواع عذاب و نكالست بعد از آن مؤمنان را از آن نهى مىكند بقوله * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ) * اى